Titicacameer

 Vanochtend na het ontbijt om 8 uur vertrokken naar de haven van Puno om een dagtocht te gaan maken over het Titicacameer. Toen we het hotel verlieten stonden er fietstaxi's klaar om ons naar de haven te brengen. Dat was weer eens wat anders dan met de bus of de benenwagen. 

Dit meer is het hoogst gelegen bevaarbare meer ter wereld. Het ligt 3810 meter hoog en behoort voor 60 % bij Peru en voor 40% bij Bolivia. Het is de grootste zoetwater massa van Zuid Amerika en wordt gevoed door 27 rivieren uit de Andes. Ook speelt het een grote rol in de religie van de Inca's en andere indianenstammen. De Inca's geloofden namelijk dat hun god Viracocha uit het meer de zon, de maan en de sterren heeft geschapen. Ook is  van hieruit het Incarijk ontstaan dat zich uitstrekte van Colombia tot Chili, een afstand van 6000 km.

Het eerst hebben we de Uros eilanden bezocht. Dat zijn eilanden die op het meer drijven en gemaakt zijn van riet. Deze Uros indianen kwamen tot deze oplossing nadat ze door de Inca's en  Aymara van hun land waren verdreven. De eilanden van ongeveer 15 bij 15 meter liggen met een touw verankerd op de bodem van het meer. Deze indianen leven tegenwoordig van de visvangst en wat landbouw maar voornamelijk van het toerisme. Dat is wel jammer want dat maakt het wel een commercieel gebeuren.

Daarna zijn we doorgevaren (1 1/2 uur) naar Taquila, een eiland dat bekend is om zijn weeftraditie die over de hele wereld hoog wordt aangeslagen. Daar een wandeling gemaakt, naar wat folklore gekeken en een lunch genuttigd. Terug gewandeld naar de boot en weer terug gevaren naar Puno. Waren om 16.30 weer in ons hotel, 's Avond uit wezen eten en weer vroeg naar bed want morgen hebben we onze laatste lange reisdag naar Cuzco.